Wraz z dr Anną Golke, adiunktem SGGW w Warszawie, przedstawiamy fakty i rozwiewamy mity na temat chorób odzwierzęcych, które mogą nam grozić, gdy naszym towarzyszem jest kot.
Ewa Kurzyńska: Często mówi się o kotach w samych superlatywach,ale jako ekspertka od zoonoz (chorób odzwierzęcych) wie Pani, że ta relacja wymaga też pewnych zasad bezpieczeństwa. Zacznijmy od najczęstszego lęku: czy kobieta w ciąży musi pozbyć się kota z powodu ryzyka toksoplazmozy?
Dr Anna Golke: Absolutnie nie! To jeden z najbardziej krzywdzących mitów. Prawdopodobieństwo zarażenia się toksoplazmozą bezpośrednio od kota jest znikome, zwłaszcza jeśli to kot niewychodzący. Głównym źródłem zakażenia jest surowe lub niedosmażone mięso, zwłaszcza wieprzowe, oraz brak higieny przy przygotowywaniu posiłków. Istotnym czynnikiem ryzyka może być też kontakt z zanieczyszczoną glebą, na przykład podczas prac ogrodowych. Dla zachowania bezpieczeństwa w ciąży warto również powstrzymać się od sprzątania kociej kuwety, a jeżeli nie da się tego zadania zlecić komuś innemu, należy używać jednorazowych rękawiczek i dokładnie myć ręce. Co ciekawe, codzienne sprzątanie kuwety praktycznie całkowicie niweluje możliwość zarażenia, gdyż oocysty stają się inwazyjne zwykle dopiero po 1–5 dniach w środowisku.
A co z bezpieczeństwem dzieci? W piaskownicach często widzimy tabliczki z zakazem wprowadzania kotów. Czy to tylko złośliwość zarządców?
To bardzo ważne ze względów zdrowotnych. Koty, zwłaszcza te wolnożyjące, traktują piasek w piaskownicy jak gigantyczną kuwetę. Ich odchody mogą zawierać oocysty Toxoplasma gondii, a to dla bawiących się tam dzieci realne źródło zarażenia. Domowy kot, który nie wychodzi, jest pod tym względem bezpieczny, ale piaskownica to miejsce wysokiego ryzyka zarażeń od zwierząt dziko żyjących i bezdomnych
Więcej w wydaniu:
Rewolucja sztucznej inteligencji -Słyszę Styczeń–Luty 2026 nr 1