Stymulacja słuchowa głosu

W Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu została opracowana przez dr hab. n. med. Agatę Szkiełkowską nowatorska terapia dla pacjentów z zaburzeniami głosu, tzw. Stymulacja Słuchowa Głosu (SSG). O obiecujących efektach jej stosowania mówiła podczas konferencji „Wytyczne w otorynolaryngologii, audiologii i foniatrii” w Krynicy Anna Rosińska, logopeda i pedagog z Kliniki Rehabilitacji Instytutu.

Dotychczas stosowane metody rehabilitacji zaburzeń głosu sprowadzały się głównie do terapii polegającej na nauce posługiwania się głosem bez nadwyrężania go. Stymulacja Słuchowa Głosu to sposób oddziaływania nie tylko na głos. W czasie tej terapii pacjenci poddawani są kompleksowej stymulacji słuchowej oraz ćwiczeniom: oddechowym, autokontroli słuchowej, dykcji i prozodii mowy, właściwego nastawienia głosu, koordynacji fonacyjno-oddechowej.

Terapia stosowana jest głównie u dzieci powyżej 6 roku życia z dysfonią i guzkami głosowymi, ale dobre efekty daje także u dorosłych z takimi zaburzeniami głosu. Jej skuteczność jest bardzo wysoka. U 83 proc. nie tylko uzyskano poprawę głosu, lecz także – co potwierdziły badania endoskopowe – wyleczenie guzków głosowych.

Proces terapeutyczny Stymulacji Słuchowej Głosu obejmuje trzy etapy, w czasie których pacjent poddawany jest kompleksowej stymulacji słuchowej. Poza słuchaniem specjalnie dobranego i opracowanego materiału dźwiękowego, w drugim i trzecim etapie (kilkanaście sesji) pacjenci wykonują ćwiczenia mające na celu poprawę autokontroli słuchowej, techniki emisyjnej i jakości głosu. Ćwiczą w grupie, dzięki czemu oswajają się ze swoimi problemami głosowymi, nabierają dystansu i odwagi do pokonywania trudności. Ćwiczenia są dobierane indywidualnie, w zależności od trudności, jakie występują u pacjenta. Przed rozpoczęciem ćwiczeń terapeuta dokonuje oceny postawy ciała, pozycji głowy, sposobu oddychania, napięcia mięśni szyi podczas zadań głosowych (w tym narządu artykulacyjnego).

W procesie tworzenia głosu ważną rolę odgrywają emocje, dlatego w pierwszej kolejności pacjenci uczestniczą w ćwiczeniach relaksacyjno-odprężających, które przygotowują do późniejszych zadań fonacyjnych. Prowadzone są one w sposób naturalny, bazując na odruchach fizjologicznych, np. wzdychaniu, mruczeniu, ziewaniu.

Kolejną ważną grupę w części aktywnej terapii stanowią ćwiczenia słuchowe. Mówimy bowiem tak, jak słyszymy. Ćwiczenia słuchowe mają na celu poprawienie umiejętności różnicowania i stopniowania wysokości, długości i głośności dźwięków poprzez stymulację dźwiękową, m.in. z wykorzystaniem muzyki.


Więcej w wydaniu marzec/kwiecień 2/148/2016
http://slysze.inz.waw.pl/stymulacja-sluchowa-glosu-slysze-nr-marzeckwiecien-21482016/

KUP TERAZ
http://www.inz.waw.pl/web/wydawnictwa/isklep.php